Guido Eekhaut

Zombiewereld

Uitgever: One Door Publications
Plaats van uitgave: Dublin
Jaar van uitgave: 2005
Philip Hegel's buurmeisje Oshyo wordt dood in de rivier gevonden. Het is het eerste van een serie benauwende sterfgevallen die zich in zijn omgeving beginnen te voltrekken. Jammer voor zijn zinnigheid is, dat een van die doden ook weer opduikt. Er is een complot, waarbij hij betrokken wordt, maar waarvan hij de premissen niet begrijpt. Welke rol speelt daarin de Zombiewereld, die zowel opduikt in de geheime aantekeningen in het bezit van Oshyo als in faxen van Philip's zakenpartners? Waar gaan die verhalen over intelligentie zonder bewustzijn over?

This book deals with a specific problem concerning consciousness: is an intelligent entity -- biological or machine -- also necessarily conscious? In fact, there exist theoretically entities that are intelligent but not conscious, at least in the world that Philip Hegel suddenly finds himself immersed in. They're zombies -- not the stuff from horror movies but human being indistinguishable from 'real' humans, but nevertheless with any form of consciousness. And they inhabit a universe separate from 'ours', or at least that's what used to be the case. Now, suddenly, after a series of strange murders and attempts on his own life, Hegel is no longer sure about what he himself is . . .


Theo Barkel, SF Terra :
Een niet echt alledaagse roman van onze zuiderburen. De filosofisch ingestelde Belg Guido Eekhaut levert weer een goede roman af. In de eerste plaats is ZombieWereld niet wat je er direct van verwacht. Iedereen heeft tenslotte gelijk een verwachtingspatroon bij zo'n titel. Eekhaut weet deze valkuil goed te vermijden en zet vanaf het begin van het verhaal een toon die we van hem verwachten. We volgen hoofdpersoon Philip Hegel. Hij is zakenman en leeft gewoon zijn leven. Dit leven volgen we ook het hele boek lang. Er wordt niet van scene veranderd, hetgeen mij gek genoeg niet heeft gestoord. Philip drijft samen met enkele collega's een handelsbedrijfje. Dat zijn ook de enigen waar hij echt contact mee heeft. Zijn liefdesleven is dan ook niet echt succesvol. Op een gegeven moment gaan er rare dingen gebeuren, zijn buurmeisje Oshyo overlijdt onder omstandigheden die achteraf bezien twijfelachtig blijken te zijn. Tijdens een kort uitstapje ontmoet hij een man die hem schaduwt maar zelf ook wordt geschaduwd. De eerste schaduw wordt voor zijn neus gedood maar duikt een dag later weer op, met zijn nichtje die wel erg veel op Oshyo lijkt. En is daar nog die geheimzinnige vrouw, en die man. Wat hebben zij ermee te maken? En die levensechte dromen? De vraagtekens stapelen zich langzamerhand op en je hebt als lezer de behoefte om te weten hoe dit in elkaar zit. Ik had dan ook moeite om het boek opzij te leggen en ik was blij dat het geen honderden pagina's dik fantasyboek was.
Rode draad in dit verhaal zijn echter de filosofische gedachtengangen van Philip Hegel en de daaruit voortvloeiende blik op de wereld. Er zijn zonder meer enkele personen in onze moderne samenleving voor wie deze overdenkingen erg nuttig kunnen zijn. Om het maar netjes te zeggen.

Tom Giesbers in Holland SF:
Een boek van Guido Eekhaut over zombies, dat moest iets voor mij zijn. Natuurlijk verwachtte ik al een beetje dat het hier niet over de klassieke zombies gaat, maar over de filosofische zombies. Daar had ik wel eens het een en het ander over gelezen en ik moet zeggen dat ik het niet eens ben met het concept van wezens net zoals mensen die de dingen alleen niet echt ervaren. Dat verheerlijkt ons als mens met ongefundeerde concepten als de ziel. Desondanks ben ik er niet de persoon naar om een boek af te wijzen als ik het er niet mee eens ben. Is lezen niet een oefening om je in te beelden dat je andere opvattingen hebt dan je eigenlijk hebt? Filosofische zombies dus. Eekhaut heeft een zeer aangenaam te lezen mysterie bedacht, doorspekt met verwijzingen naar literatuur en film noir. De vele gebeurtenissen blijven boeien, niet in de laatste plaats door de droge belijdende humor waarmee de hoofdpersoon het brengt. Als lezer frustreert het mij een beetje als die op het einde niet allemaal worden opgelost, maar dit is natuurlijk een slimme manier om de lezer te dwingen nog vaker na te denken over je boek. Deze hoofdpersoon verschilt waarschijnlijk niet teveel van Eekhaut zelf, ik vroeg me af en toe nog wel eens af waar Eekhaut ophoudt en de hoofdpersoon begint. De hoofdpersoon werkt in een handelsbedrijf en ziet mensen gedood worden die later weer springlevend zijn. Over de klassieke zombies wordt nauwelijks gesproken. Persoonlijk denk ik dat hun harde realiteit en de filosofische implicaties van hun bestaan een enorm potentieel hebben voor een intelligent horror-boek, maar dat terzijde. Degene die houdt van een goed mysterie en zich graag eens in wat licht-filosofische gedachtenkronkels mag begeven zal zich met dit boek zeker vermaken.